யுத்தகால இரவொன்றின் நெருக்குதல்

யுத்தகால இரவொன்றின் நெருக்குதல்.

யுத்தகால இரவொன்றின் நெருக்குதல்

எங்கள் குழந்தைகளை

வளந்தவர்களாக்கி விடும்.

முகமற்ற மனித உடலும்

உயிர் நிறைந்த

அவர்களின் சிரிப்பின் மீதாய்

உடைந்து விழும் மதிற் சுவர்களும்

காரணமாய்

எங்களுடைய சிறுவர்கள்

சிறுவர்களாயில்லாது போயினர்.

நட்சத்திரம் நிறைந்த இரவில்

அதன் அமைதியை உடைத்து வெடித்த

ஒரு தனித்த துப்பாக்கி சன்னத்தின் ஓசை

எல்லாக் குழந்தைகளினதும் அர்த்தத்தை

இல்லாதொழித்தது.

எஞ்சிய சிறிய பகலிலோ

ஊமன்கொட்டையில் தேர் செய்வதையும்

கிளித்தட்டு மறிப்பதையும்

அவர்கள் மறந்து போயினர்.

அதன் பின்னர்

படலையை நேரத்துடன் சாத்திக்கொள்ளவும்

நாயின் வித்தியாசமான குரைப்பை இனம் காணவும்

கேள்வி கேட்காதிருக்கவும்

கேட்ட கேள்விக்கு விடை இல்லாதபோது

மௌனமாயிருக்கவும்,

மந்தைகள் போல எல்லாவற்றையும்

பழகிக் கொண்டனர்.

தும்பியின் இறக்கையை பிய்த்து எறிவதும்

தடியையும் பொல்லையும் துப்பாக்கியாக்கி

எதிரியாய் நினைத்த நண்பனைக் கொல்வதும்

எமது சிறுவரின் விளையாட்டானது.

யுத்தகால இரவுகளின் நெருக்குதலில்

எங்கள் குழந்தைகள்

"வளர்ந்தவர்கள்" ஆயினர்.

-சிவரமணி-

நன்றி